نوومگ | سه سال از قهرمانی تاریخی آرژانتین در جام جهانی 2022 میگذرد، جامی که ستاره سوم را برای آلبی سلسته به ارمغان آورد.
سه سال از شبی میگذرد که نفس تاریخ در استادیوم لوسیل حبس شده بود. شبی که آسمان قطر شاهد تولد دوبارهی یک ملت بود؛ شبی که اشک و لبخند، دلهره و ایمان، دست در دست هم دادند تا نام این نسل از تیم ملی آرژانتین برای همیشه در قلب فوتبال حک شود.
آن قهرمانی، فقط یک جام نبود. روایتی بود از رنجهای طولانی، از فینالهای از دسترفته، از سالهایی که امید با هر شکست ترک میخورد اما هرگز کامل از بین نرفت. تیمی که با تردید شروع کرد، با ایمان ادامه داد و با شجاعت به اوج رسید. لیونل اسکالونی، مردی که از دل بیاعتمادی برخاست، معمار سرنوشتی شد که نسلها در انتظارش بودند؛ آرام، بیادعا و استوار.
در مرکز این حماسه اما لیونل مسی ایستاده بود؛ نه فقط بهعنوان بهترین بازیکن تیمش، بلکه بهعنوان انسانی که تمام وزن رؤیای یک ملت را بر شانههایش حمل میکرد. نزدیک به دو دهه دوید، جنگید، افتاد و دوباره برخاست. پنالتی زد، پاس داد، گل زد و در نهایت، جامی که از ابتدا دنبالش بود را بالا برد؛ لحظهای که فوتبال سر تعظیم فرود آورد و اسطوره به جاودانگی رسید.
و در سوی دیگر این نبرد اسطورهای، کیلیان امباپه ایستاده بود؛ طوفانی جوان که در تاریکترین لحظات فرانسه، شعلهی امید را روشن نگه داشت. او با هتتریکی تاریخی در فینال جام جهانی، بازی را بارها از چنگ آرژانتین بیرون کشید و نشان داد که حتی در شب قهرمانی دیگران نیز میتوان جاودانه شد. در حقیقت فاصله او تا دومین جام جهانی خودش آنهم در 23 سالگی، تکبهتکی بود که امیلیانو مارتینز از راندل کولو موانی گرفت.
فینال ۲۰۲۲، خلاصهای از زندگی بود: پیش افتادن، فرو ریختن، رنج کشیدن و دوباره برخاستن. وقتی ضربهی آخر مونتیل تور را لرزاند، نه فقط فرانسه، که تمام تردیدهای گذشته شکست خوردند. آنجا بود که اشکها آزاد شدند، خیابانهای بوینس آیرس لرزید و میلیونها انسان در سراسر جهان به هوا پریدند.
خلاصه بازی فرانسه و آرژانتین (فینال جام جهانی 2022)
