۱۷:۵۸ – ۱۴ دی ۱۴۰۴
نوومگ؛ جواد فراهانی- در حالی که اکثر سیارات شناخته شده به دور ستارههای خود میچرخند، “سیارات سرگردان” وجود دارند که آزادانه در فضا بدون ستاره خاصی در حرکت هستند.
اخترشناسان اخیراً پس از مشاهده سیارهای شبیه زحل که آزادانه در کهکشان ما شناور است، شواهد جدیدی برای وجود این اجرام منزوی ارائه کردند.
دانشمندان از یک تکنیک نجومی پیچیده به نام میکرولنزینگ گرانشی استفاده کردند، که در آن کشش گرانشی یک جسم آسمانی به عنوان یک عدسی طبیعی برای بزرگنمایی نور ستاره پشت آن عمل میکند. جنبه منحصربهفرد این کشف در مشاهده همزمان آن توسط تلسکوپهای زمینی و فضایی نهفته است که به دانشمندان اجازه میدهد جرم آن را با دقت بیسابقهای محاسبه کنند.
این سیاره سرگردان تقریباً یک چهارم جرم مشتری جرم دارد و در فاصله حدود ۱۰۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد. ویژگیهای فیزیکی این سیاره نشان میدهد که در یک منظومه شمسی معمولی متولد شده و سپس توسط اختلالات گرانشی شدید، احتمالاً به دلیل تعامل با سایر سیارات یا نوسانات در ستاره مادر، به فضا پرتاب شده است.
این کشف، علاوه بر تعداد محدود سیارات سرگردان تایید شده، که به دلیل عدم انعکاس نور از ستاره نزدیک، از نظر تاریخی تشخیص آنها دشوار بوده است، یک کشف قابل توجه است. کارشناسان پیشبینی میکنند که سرعت کشف این سیارات سرگردان با معرفی نسل بعدی تلسکوپهای فضایی، به ویژه تلسکوپ نانسی گریس رومن ناسا که قرار است در سالهای آینده پرتاب شود، افزایش یابد.
این ابزارهای پیشرفته، دیدگاه وسیعتری در مورد درک پویایی تشکیل منظومههای سیارهای و مکانیسمهای خروج سیارات ارائه میدهند و به طور بالقوه درک ما از گسترش حیات در جهان را متحول میکنند.
این کشف تأیید میکند که کهکشان ما دارای تنوع کیهانی بسیار بیشتری نسبت به آنچه قبلاً تصور میشد، است. جهانها محدود به آنهایی که در منظومههای ستارهای منظم در حال چرخش هستند، نیستند، بلکه شامل سیارات تبعیدی نیز میشوند که در تاریکی بین ستارگان سفر میکنند و اسراری را در مورد شرایطی که سیارات را به سمت سفرهای کیهانی انفرادی سوق میدهد، با خود حمل میکنند.
منبع: ایندیپندنت
